No to mamy już 3 lata!

D

okładnie trzy lata temu blog „Poznańskie Historie”, rozpoczął działalność.

21 maja 2011 roku ukazał się pierwszy wpis na „Poznańskich Historiach”.

10 osób, które najbardziej przyczyniły się do rozwoju Poznania

N

a wielu blogach od dawna pojawiają się różnego typu rankingi, postanowiłem więc pójść z duchem czasu i co jakiś czas zaprezentować podobne. Będą one oczywiście miały całkowicie subiektywny charakter. Dziś pierwszy z tej serii.

Co kryje park na osiedlu Czecha? Pruskie umocnienia wśród ratajskich bloków!

Dziś mam przyjemność zaprezentować kolejny artykuł autorstwa Agnieszki Wiśniewskiej, która jest już doskonale znana wszystkim stałym czytelnikom „Poznańskich Historii”.

D

zisiejsze osiedla bloków na Ratajach powstały na dawnym obszarze fortecznym należącym do Twierdzy Poznań. Obiekt, którego dotyczy ten tekst, znajduje się na terenie nieistniejącej już obecnie wsi Chartowo. W czasie, kiedy został zbudowany, były to przedpola Poznania, lecz teraz po rozbudowie miasta i wchłonięciu okolicznych wsi znajduje się w jego granicach.

Wehikuł czasu, czyli Poznań A.D. 1500, część 2

P

rzedstawiam dziś drugą część relacji z wizyty wehikułem czasu w Poznaniu w 1500 roku. Pierwsza część obejmowała rozmowy z trzema wybranymi osobami, żyjącymi wówczas w stolicy Wielkopolski: służącą Anusią, starostą Ambrożym Pampowskim oraz rektorem szkoły Marii Magdaleny, ks. Tomaszem z Nowego Szczecina. Dziś zapis rozmów z aż czterema osobami.

Wehikuł czasu, czyli Poznań A.D. 1500, część 1

W

 styczniu tego roku zabrałem Państwa w podróż wehikułem czasu do Poznania w roku 1414. Dziś proponuję przenieść się prawie sto lat później, do roku 1500 aby zobaczyć, jak wyglądał Poznań i czym żyli ludzie na przełomie średniowiecza i czasów nowożytnych. Porozmawiamy z kilkoma mieszkańcami ówczesnego miasta i spróbujemy poczuć atmosferę tamtych lat.

Wesołych Świąt!

Święta wielkanocne już za pasem, chciałbym więc złożyć wszystkim Czytelnikom, Poznaniakom, Współpracownikom i innym Blogerom, najserdeczniejsze życzenia z tej właśnie okazji. Niech te Święta upłyną w miłej, rodzinnej atmosferze, niech pogoda dopisze, a potrawy świąteczne niech smakują tak, jak nigdy przedtem. 

Jednym słowem więc - Wesołych Świąt, smacznego jajka i (niezbyt)mokrego dungusa!

Następny tekst ukaże się dopiero za dwa tygodnie. No cóż, tydzień temu nic nie opublikowałem, podobnie, jak dzisiaj, ale ostatnio miałem sporo spraw na głowie, a do tego jeszcze wypadł mi tygodniowy wyjazd służbowy. Obiecuję jednak wziąć się w garść, lepiej zarządzać swoim czasem i nie robić już tak długich przerw, przynajmniej do przerwy wakacyjnej w sierpniu. 

Maciej Brzeziński

Źródło: Wikimedia.

Henryk II u bram Poznania

D

o tej pory praktycznie nie pisałem o wczesnych dziejach Poznania, a więc okresie do lokacji miasta w 1253 roku. Pora zatem to zmienić. 

„Jak świat światem, nigdy nie był Niemiec Polakowi bratem”, głosiło stare przysłowie. Wojny polsko-niemieckie toczyły się już u zarania państwa polskiego. Jedna z pierwszych wypraw rycerstwa niemieckiego, prowadzonego przez samego króla Niemiec, a później cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Henryka II w 1005 roku, dotarła aż pod Poznań, ale wobec niemożności zdobycia silnie umocnionego grodu, zawarto pokój. Jednakże, zaledwie pięć lat wcześniej, poprzednik Henryka II - Otton III, był uroczyście przyjmowany przez księcia Bolesława zwanego Chrobrym w Gnieźnie, gdzie pielgrzymował do grobu św. Wojciecha. Otton na pewno przejeżdżał przez Poznań, który był wówczas jednym z czołowych grodów państwa wczesnopiastowskiego i najsilniejszą twierdzą w państwie Mieszka I i Bolesława Chrobrego.

Beocja czy Sparta? Jak wykształcił się poznański etos

W

ydarzenia rozgrywające się w Poznańskiem wzbudzały żywe zainteresowanie Polaków w innych zaborach. Część publicystów niechętna Poznańczykom, porównywała Poznańskie do starożytnej Beocji uważając, że Poznańczycy skupiają się tylko na sprawach materialnych. Sami Wielkopolanie woleli porównywać swą małą ojczyznę do Sparty, krainy twardej, nieustępliwej, zdolnej do walki i najwyższych poświęceń. 

Reformowany Kościół Katolicki w Polsce i jego poznańska siedziba

P

oznań nie był, nie jest i zapewne nigdy nie będzie miastem jednowyznaniowym. Chciałbym dzisiejszym tekstem zainicjować cykl o poznańskich wspólnotach religijnych. Pierwszym z omawianych Kościołów jest Reformowany Kościół Katolicki w Polsce.

                                         

Reformowany Kościół Katolicki w Polsce należy do wspólnoty Kościołów starokatolickich, więc zanim przejdę do omówienia działalności tego Kościoła w Poznaniu i jego doktryny, trzeba przedstawić genezę starokatolicyzmu i poznać zasady jego wiary, bowiem starokatolicyzm to nie tylko odrzucenie dogmatu o nieomylności papieża.

Pomniki Wieszcza Adama w Poznaniu

C

o prawda Adam Mickiewicz nie kochał Wielkopolski tak bardzo jak Litwy, ale to w Poznaniu powstał pierwszy na ziemiach polskich pomnik Wieszcza. Dziś stolica Wielkopolski może poszczycić się aż dwoma pomnikami poety, który przebywał nad Wartą i Prosną w latach 1831 – 1832, oddając się zresztą nie tylko poezji i rozmyślaniom.

Adam Mickiewicz (1798 – 1855) uważany za jednego z największych polskich poetów, przybył do Wielkopolski w sierpniu 1831 roku z zamiarem nielegalnego przekroczenia granicy prusko-rosyjskiej i przyłączenia się do powstańców listopadowych. Trzeba przyznać, że nie śpieszył się, skoro wiadomość o wybuchu powstania zastała go w Rzymie w grudniu 1830 roku, a do Wielkopolski przybył dopiero w sierpniu następnego roku. Podjął kilka prób przekroczenia