10 atrakcji powiatu ostrzeszowskiego

J

eśli spojrzymy na mapę województwa wielkopolskiego, to znajdziemy powiat ostrzeszowski w swoistym klinie stanowiącym południowy kraniec województwa. Sąsiadują z nim powiaty: kępiński, ostrowski i kaliski. Ziemia ostrzeszowska stanowiła niegdyś terytorium pograniczne pomiędzy historyczną Wielkopolską a Dolnym Śląskiem. Pod względem powierzchni, powiat ostrzeszowski zajmuje 17 miejsce w województwie.

Pyzdry - wielka historia małego miasta

D

ziś może trudno w to uwierzyć, ale to małe, senne miasteczko na wschodzie Wielkopolski, było niegdyś jednym z najważniejszych grodów w regionie. W XIV, XV i XVI stuleciu miasto przeżywało swój złoty wiek, a właściwie złote wieki. Częstymi gośćmi bywali tu królowie Polski i inne osobistości.

10 atrakcji powiatu złotowskiego

P

owiat złotowski jest najdalej na północ wysuniętym powiatem województwa wielkopolskiego. Pod względem powierzchni zajmuje on trzecie miejsce w województwie. Co ciekawe, jest on także powiatem o najmniejszej gęstości zaludnienia w Wielkopolsce, bo na 1 km² przypadają tam jedynie 42 osoby (dla porównania – w powiecie poznańskim to 199 osób). Za to nie brak mu atrakcji turystycznych.

10 atrakcji powiatu rawickiego

P

owiat rawicki jest najmniejszym powiatem województwa wielkopolskiego, jeśli pominiemy miasta na prawach powiatu. Leży on na południowo-zachodnich krańcach województwa. Od wieków ziemia rawicka stanowi granicę pomiędzy historyczną Wielkopolską a Dolnym Śląskiem. Zapraszam na wycieczkę po powiecie rawickim szlakiem 10 (moim zdaniem) najciekawszych atrakcji tego regionu.

10 atrakcji turystycznych powiatu szamotulskiego

P

owiat szamotulski, jeden z 35 powiatów województwa wielkopolskiego, leży w północno-zachodniej części województwa. Można tu zwiedzić niezliczone zabytki i spędzić czas wśród lasów Puszczy Noteckiej. Oczywiście główną atrakcją powiatu jest jego stolica, czyli Szamotuły, ale warto odwiedzić także inne miejsca.

Września i jej zabytki

W

rześnia znana jest w Polsce przede wszystkim ze strajku dzieci wrzesińskich na początku XX w. Miłośnicy sprzętu nagłaśniającego skojarzą zapewne to miasto z marką Tonsilu, fabryki produkującej głośniki, a studenci politologii z prawyborami, które odbyły się tu w latach: 1993, 1995, 2004 i 2009.

Cmentarz parafii Bożego Ciała przy ul. Bluszczowej

T

rudno wyobrazić sobie lepszą okazję do napisania historii cmentarza, niż dzień Wszystkich Świętych. Pięknych nekropolii w Poznaniu nie brakuje, a jednym z najpiękniejszych jest cmentarz parafii Bożego Ciała przy ul. Bluszczowej na Dębcu. 

Kaisergarten, czyli niezwykły poznański teatr variété

P

rzełom XIX i XX wieku to coraz większa „demokratyzacja” kultury. Europejska klasa średnia szukała lekkiej i łatwej rozrywki, ale w dobrym guście. Odpowiedzią na te potrzeby były teatry variété, czyli mówiąc po polsku, teatry rozmaitości.

Od ewangelickiej "katedry" do katolickiego kościoła

W

ieża dawnego ewangelickiego kościoła św. Pawła, a obecnie Najświętszego Zbawiciela, jest jedną z najwyższych w Poznaniu. Do dziś stanowi ona dominujący element architektoniczny ul. Fredry, która kiedyś nosiła nazwą ulicy Kościoła Świętego Pawła. Świątynia nie była co prawda najstarszym kościołem ewangelickim w Poznaniu, ale za to tym najważniejszym.

Nowy Ratusz na Starym Rynku

P

rzez ponad pięćdziesiąt lat tzw. „nowy ratusz”, wybudowany z nakazu władz niemieckich w pobliżu renesansowego ratusza, stanowił dominujący element Starego Rynku. Mimo oczywistych skojarzeń z pruskim zaborcą, rezydowały w nim także polskie władze miejskie w okresie międzywojennym.

10 łazarskich "perełek"

Ł

azarz to kolejna z charakterystycznych dzielnic Poznania. Znajduje się tutaj chyba największe w Poznaniu skupisko obszernych, „pałacowych” kamienic z przełomu XIX i XX. Główną arterią komunikacyjną tej dzielnicy jest oczywiście ulica Głogowska, ale jeśli chcemy dogłębnie poznać Łazarz, to najlepiej wybrać się na spacer wzdłuż mniejszych ulic, odchodzących i dochodzących do Głogowskiej. 

Kościoły międzywojennego Poznania

A

rchitektura międzywojennego Poznania to z jednej strony fascynacja stylami historyzującymi, głównie barokiem i klasycyzmem, a z drugiej śmiałe eksperymenty z modernizmem. W przypadku budowli sakralnych było jednak inaczej. Architekci pozostali tu wierni tradycji. Czas eksperymentów z nowymi prądami w architekturze sakralnej jeszcze nie nadszedł.

Piękno nieodzyskane, czyli 10 obiektów, których już nie znajdziemy w Poznaniu

P

oznań, podobnie jak inne polskie miasta, zmieniał swoje oblicze. Miasto się przekształcało, nowe budynki zastępowały stare, część z nich rozebrano, a inne były niszczone przez wojny i pożary. Dziś kiedy patrzymy na stare ryciny czy zdjęcia, zdajemy sobie sprawę, że gdyby przetrwała choć część z nieistniejących już budowli, Poznań wyglądałby zupełnie inaczej. Czy byłby piękniejszy? Na to pytanie niech każdy sam sobie odpowie.

Maltanka, czyli historia niezwykłej poznańskiej kolejki

J

uż od 46 lat wąskotorowa Kolejka Parkowa Maltanka stanowi jedną z największych atrakcji Poznania. Od kwietnia do września przewozi setki pasażerów, wybierających się na spacer w okolice jeziora Maltańskiego i Nowego Zoo, zapewniając frajdę zarówno dzieciom, jak i ich rodzicom.

10 jeżyckich "perełek"

J

eżyce to jedna z najbardziej charakterystycznych dzielnic Poznania. Wraz w Wildą, Grunwaldem i Łazarzem, stanowi ona niejako „kręgosłup” stolicy Wielkopolski. Główną arterią komunikacyjną Jeżyc jest ul. Dąbrowskiego, jedna z najdłuższych w Poznaniu. Miłośnicy architektury secesyjnej znajdą tu wiele niezwykłych kamienic z przełomu XIX i XX w., a czytelnikom książek Małgorzaty Musierowicz, Jeżyce mogą kojarzyć się ze słynnym cyklem powieściowym.

Pod skrzydłami pegaza

T

eatr Wielki im. Stanisława Moniuszki, wcześniej Opera Poznańska, a jeszcze wcześniej Teatr Miejski (właściwie Stadttheater) w Poznaniu, to jeden z najpiękniejszych budynków w stolicy Wielkopolski. Został zbudowany jako część Dzielnicy Cesarskiej, a dziś to duma Poznania.

Kaiser Wilhelm-Siedlung, czyli osiedle kolejarzy przy ulicy Hutniczej

Mam dziś wielką przyjemność zaprezentować Wam artykuł napisany przez Pana Przemysława Franciszka Tomczaka. Pan Przemysław zaprezentował nam historię pewnego niezwykłego miejsca na poznańskiej Wildzie. A tak autor napisał o sobie: architekt z wykształcenia, miłośnik architektury i urbanistyki Poznania, szczególnie z przełomu XIX/XX wieku. Kocha góry, las i dobrze zaprojektowane miasta. Nie lubi zamkniętych osiedli. Wierzy, że dobrze zaprojektowana przestrzeń publiczna wpływa korzystnie na relacje międzyludzkie. Po mieście przemieszcza się na rowerze. Zapraszam do lektury tego bardzo ciekawego tekstu.

10 grunwaldzkich "perełek"

G

runwald, to jedna z największych dzielnic Poznania. Obejmuje ona aż cztery osiedla samorządowe: Grunwald Północ, Grunwald Południe, Stary Grunwald i Święty Łazarz. Najstarsze budynki stojące w tej części miasta, pochodzą z drugiej połowy XIX w., choć prawdziwy boom budowlany przypadł tu na okres międzywojenny.

Złota Kaplica, czyli cząstka Bizancjum w Poznaniu

W

 1790 r. wskutek zawalenia się południowej wieży katedry poznańskiej, uległ zniszczeniu czternastowieczny grobowiec króla Bolesława Chrobrego, fundacji Kazimierza Wielkiego, zawierający, wg tradycji, także szczątki Mieszka I. Wkrótce umysły polskich elit Poznania i Wielkopolski zajęła kwestia godnego upamiętnienia założycieli państwa polskiego.

Poznański gotyk, część 2

W

 ubiegłym tygodniu przedstawiłem główne cechy architektury gotyckiej oraz początki budownictwa gotyckiego w Poznaniu. Dziś zapraszam na część drugą, w którym przedstawię dzieła architektury sakralnej późnego gotyku oraz niewielkie pozostałości architektury świeckiej tego okresu w stolicy Wielkopolski.